Dr. Diane Hamilton, eksperte e angazhimit dhe produktivitetit
Kur bëhesh prind, gjumi ndryshon përjetësisht. Edhe kur gjithçka duket e qetë, një pjesë e trurit mbetet gjithmonë e “ndezur”, duke dëgjuar për çdo zhurmë të vogël që tregon se duhet të ndërhyhet. Kjo krijon një lodhje të veçantë, të njohur mirë nga prindërit e rinj, e cila vjen nga vigjilenca e vazhdueshme.
E njëjta gjendje ndodh kur në punë krijohet pritshmëria për të qenë gjithmonë në gatishmëri. Edhe kur nuk po përgjigjet aktivisht për asgjë, një pjesë e vëmendjes qëndron e angazhuar, duke pritur për email-in, mesazhin ose kërkesën tjetër që mund të vijë në çdo moment. Me kalimin e kohës, kjo vigjilencë e vazhdueshme lodh trurin në të njëjtën mënyrë si ndodh me prindërit e rinj.
Kur të qenit në gatishmëri në punë bëhet rutinë, truri mbetet i “ndezur” dhe bëhet e vështirë ta fikësh. Me një foshnjë kjo është e natyrshme, vigjilenca është e nevojshme. Në punë, ka zgjedhje të shumta, por kur të qenit i arritshëm bëhet norma, vëmendja sillet njësoj. Mendja nuk qetësohet plotësisht, sepse gjithmonë pret ndërprerjen tjetër, pyetjen ose kërkesën.
Kur vëmendja mbetet pjesërisht e angazhuar gjatë gjithë ditës, në vend që të ketë periudha natyrale të fokusit dhe pushimit mendor, koncentrimi dobësohet dhe të menduarit kërkon më shumë përpjekje. Njerëzit shpesh ndihen të lodhur edhe në ditë që nuk duken veçanërisht të ngarkuara. Me kalimin e kohës, kjo vigjilencë e vazhdueshme lodh trupin dhe mendjen në mënyra që shpesh nuk vërehen.
Kur dikush kalon nga një detyrë në tjetrën, truri ka nevojë për kohë dhe energji për t’u përshtatur. Në vend që vëmendja të përqendrohet plotësisht në detyrën e re, një pjesë mbetet “prapa”.
Edhe nëse nuk ndërrohen detyrat vazhdimisht, ndjenja është sikur gjithmonë pritet për ndërrim. Në punë, gatishmëria e vazhdueshme rrit këtë rezidua vëmendjeje, sepse nuk dihet kur do të vijë ndërprerja tjetër. Me kalimin e kohës, vëmendja shpërndahet mes shumë gjërave njëkohësisht, fokusi dobësohet dhe mendimi dhe vendimmarrja kërkojnë më shumë përpjekje, një gjendje e ngjashme me atë të prindërve që qëndrojnë në vigjilencë edhe kur shtrihen për të pushuar.
