Me nisjen e Vitit të Ri, shumë prej nesh ndalojnë për të reflektuar mbi të kaluarën dhe të tashmen.
Në fillim, entuziazmi është i lartë. Viti i Ri aktivizon atë që psikologët e quajnë “fantazia e fletës së bardhë”: ndjesinë se gjithçka mund të nisë nga e para. Synimet duken të reja, të pastra, premtuese. Por me kalimin e kohës, risia zbehet. Rezolutat mund të kthehen në burim stresi ose zhgënjimi, dhe motivimi fillon të bjerë.
Megjithatë, njerëzit që arrijnë të qëndrojnë në kurs dhe të përmbushin qëllimet e tyre kanë disa gjëra të përbashkëta.
Ne kuptojmë se jo çdo stres është i dëmshëm. Përkundrazi, duhet ta përdorim stresin në favorin tonë, duke përqafuar atë që quhet eustres, një formë stresi e dobishme dhe motivuese. Me eustresin, sfidat perceptohen si kuptimplota dhe potencialisht të dobishme për rritjen personale.
Psikologia Kelly McGonigal e ka trajtuar këtë ide në fjalimin e saj TED dhe në librin The Upside of Stress. Hulumtimet e saj tregojnë se stresi nuk është në vetvete i keq, ajo që ka rëndësi është mënyra se si ne e perceptojmë atë.
Përqafimi i eustresit dhe praktikimi i strategjive të shëndetshme përballuese, si kujdesi për veten dhe lidhjet sociale, ndihmon në përparim të qëndrueshëm dhe ul rrezikun e humbjes së motivimit.
Pranimi i emocioneve si çelës i suksesit dhe shëndetit mendor
Një tjetër tipar i njerëzve të suksesshëm është zhvillimi i asaj që quhet emodiversitet, aftësia për të përjetuar dhe toleruar një gamë të gjerë emocionesh, si pozitive ashtu edhe negative. Suksesi nuk varet nga shmangia e emocioneve të pakëndshme, por nga aftësia për t’i përballuar ato.
Kur entuziazmi fillestar shuhet, aftësitë e rregullimit emocional bëhen vendimtare. Një prej tyre është toleranca emocionale, të qëndrosh me ndjenjat, duke e ditur se ato janë të përkohshme dhe se do të ndryshojnë. Kjo na ndihmon të mos e interpretojmë rënien e motivimit si dështim, por si pjesë natyrore e procesit, ndoshta edhe si sinjal për rishikim.
Lidhini qëllimet me vlerat tuaja
Motivimi që zgjat ndërtohet kur qëllimet lidhen me vlera personale. Në vend të “dua të humbas 10 kilogramë”, një synim më kuptimplotë mund të jetë: “dua të kem më shumë energji për të luajtur me fëmijët e mi”.
Psikologët e quajnë këtë funksion reflektues. Në praktikë, kjo do të thotë të pyesim veten, a e kam pasur këtë rezolutë edhe më parë? Çfarë mësova nga ajo përvojë? A më shërben ende ky synim, apo ka nevojë për riformulim?
Ndjenjat e fajit apo turpit nga dështimet e mëparshme mund të minojnë motivimin. T’i njohim dhe t’i sfidojmë këto emocione është thelbësore për të ecur përpara.
Po ashtu, suksesi mund të nënkuptojë edhe ndryshim drejtimi. Nëse motivimi zbehet, pyesni veten çfarë po ju sinjalizon kjo. Ndoshta qëllimi nuk ju përfaqëson më, ose është ndërtuar mbi “duhet” dhe jo mbi dëshirë të vërtetë.
Ndryshe nga perceptimi i zakonshëm, fleksibiliteti nuk është dobësi. Përkundrazi, kërkon pjekuri psikologjike, vetëdije dhe aftësi për të mësuar. Ai është shenjë rezistence, jo dorëzimi.
Në këtë fillim viti, është e rëndësishme të kujtojmë se suksesi nuk është një moment i vetëm, por një proces i ndërtuar gradualisht përmes zakoneve dhe rutinave të shëndetshme. Qëndrueshmëria vjen nga kuptimi i stresit, pranimi i emocioneve, reflektimi i vazhdueshëm dhe gatishmëria për t’u përshtatur.
Kështu, pavarësisht nëse bëni apo jo rezoluta të Vitit të Ri, mund të ndërtoni një rrugë më të qëndrueshme drejt qëllimeve tuaja, edhe kur motivimi nuk është gjithmonë aty.
