Lojërat Olimpike Dimërore Milano-Cortina 2026 pritet të gjenerojnë një ndikim total ekonomik prej 5.3 miliardë eurosh, përfshirë 2.3 miliardë euro nga shpenzimet turistike.
Italia Veriore është në qendër të vëmendjes globale teksa Lojërat Olimpike Dimërore zhvillohen në disa prej destinacioneve më të njohura të vendit, duke shënuar rikthimin e Lojërave Dimërore në Itali pas 20 vitesh, që nga Torino 2006.
Sipas një raporti të Banca Ifis, ndikimi i përgjithshëm ekonomik i Lojërave parashikohet të arrijë në 5.3 miliardë euro. Nga kjo shumë, 1.1 miliardë euro pritet të vijnë nga shpenzimet e turistëve dhe stafit operativ gjatë zhvillimit të eventit, ndërsa 1.2 miliardë euro të tjera nga flukset turistike në 12–18 muajt pas përfundimit të tij.
Një tjetër 3 miliardë euro i atribuohet investimeve në infrastrukturë dhe trashëgimi afatgjatë, përfshirë përmirësimin ose ndërtimin e objekteve sportive dhe civile.
Organizatorët presin rreth 2.5 milionë spektatorë gjatë Lojërave, me një qëndrim mesatar prej tre netësh dhe me pjesëmarrje në aktivitete të shumta lokale. Hotelet, operatorët e transportit dhe ofruesit e shërbimeve në Milano, Cortina dhe qytete të tjera raportojnë kërkesë në rritje, ndërsa të dhënat e rezervimeve tregojnë aktivitet të shtuar jo vetëm në destinacionet tradicionale dimërore, por edhe në qytete si Verona dhe Venecia.
Sektori i turizmit, një nga shtyllat kryesore të ekonomisë italiane, po përjeton një moment të fortë gjatë Lojërave.
Sipas Chloe Parkins, ekonomiste kryesore në Oxford Economics, Italia pritet të mirëpresë 66 milionë turistë ndërkombëtarë në vitin 2026, nga 60 milionë në vitin 2023. Vetëm këtë vit, shpenzimet turistike parashikohet të rriten me 2.9 miliardë euro, me qytetet e Italisë Veriore që pritet të tejkalojnë trendin kombëtar.
Megjithatë, ndikimi i Lojërave Dimërore mbetet më i kufizuar krahasuar me ato Verore.
“Efektet ekonomike dhe turistike janë zakonisht më të vogla për Lojërat Dimërore krahasuar me ato Verore,” thekson Parkins, duke kujtuar se Parisi 2024 shiti rreth 10–12 milionë bileta rreth pesë herë më shumë se volumi i pritur për Milano-Cortina.
Oxford Economics vëren gjithashtu se modeli i organizimit të shpërndarë në disa rajone ka ndihmuar në uljen e efekteve zhvendosëse që shpesh shoqërojnë mega-eventet. Shpërndarja e garave në disa zona ka reduktuar ngarkesën në transport dhe frikën nga mbipopullimi, duke dërguar sinjalin se destinacionet mbeten të hapura për biznes edhe përtej arenave olimpike.
Nga këndvështrimi i financave publike, Lojërat konsiderohen të menaxhueshme.
Sipas Mariamena Ruggiero, analiste në S&P Global Ratings, Milano-Cortina 2026 ka rezultuar më pak e kushtueshme sesa Expo Milano 2015 dhe dukshëm më pak e rëndë financiarisht krahasuar me Lojërat Dimërore të Torinos në 2006.
S&P vlerëson se kostot totale të Lojërave luhaten mes 5.7 dhe 5.9 miliardë euro, ekuivalente me rreth 0.3% të Prodhimit të Brendshëm Bruto të Italisë për vitin 2025. Rreth 63% e shpenzimeve janë publike, të financuara kryesisht nga qeveria qendrore dhe të orientuara drejt investimeve infrastrukturore.
“Milano-Cortina ka kushtuar më pak se Lojërat në Soçi dhe Pekin, por më shumë se çdo Olimpiadë Dimërore tjetër e zhvilluar në 20 vitet e fundit,” thekson Ruggiero.
Ndryshe nga rasti i Torinos, ku barra financiare rëndoi mbi buxhetin e qytetit duke krijuar borxh të lartë, në Milano-Cortina përgjegjësitë financiare janë shpërndarë më gjerësisht.
Fluksi i vizitorëve dhe të ardhurat tatimore
S&P parashikon që numri i lartë i vizitorëve do të përkthehet në të ardhura që pritet të kompensojnë në masë të madhe kostot operative.
Të dhënat e kartelave Visa për fluturimet dhe akomodimin tregojnë një rritje prej 160% të mbërritjeve nga jashtë në Italinë Veriore gjatë periudhës kryesore të Lojërave. Edhe interesi vendas është i lartë: afro 80% e banorëve në zonat përkatëse shprehen të gatshëm të ndjekin të paktën një event.
Qeveria italiane ka miratuar gjithashtu 200 milionë euro shtesë për promovimin turistik, logjistikën dhe sigurinë. Bashkitë brenda një rrezeje prej 30 kilometrash nga vendet olimpike janë autorizuar të rrisin taksën e turizmit gjatë vitit 2026, me 50% të të ardhurave që do t’i kalojnë qeverisë qendrore.
Megjithatë, S&P paralajmëron se ndikimi afatgjatë ekonomik do të jetë i kufizuar, duke pasur parasysh se Italia tashmë renditet ndër tre destinacionet turistike më të mëdha në Europë.
Trashëgimia sociale dhe infrastrukturore, megjithatë, pritet të jetë më e qëndrueshme: akses më i mirë, sisteme transporti të modernizuara dhe hapësira publike të përmirësuara do t’u shërbejnë qytetarëve dhe turistëve edhe pasi flaka olimpike të shuhet.
