Në Lojërat Olimpike Dimërore Milano–Cortina 2026, një vend në podium nuk përkthehet vetëm në medalje dhe prestigj sportiv. Për shumë atletë, ai shoqërohet edhe me shpërblime të konsiderueshme financiare, dhurata luksi apo mbështetje afatgjatë nga shtetet dhe komitetet olimpike kombëtare.
Rreth 2,900 sportistë nga më shumë se 90 komitete olimpike kombëtare po garojnë në 116 gara medaljesh, të shpërndara në tetë disiplina sportive.
Ndërsa Komiteti Olimpik Ndërkombëtar (IOC) nuk akordon shpërblime monetare për medalistët, shumë shtete kanë skema të veçanta bonusësh për të motivuar dhe mbështetur sportistët elitarë. Të dhënat e mëposhtme bazohen në informacion të përmbledhur nga CNBC, komitetet olimpike kombëtare, federatat sportive dhe raportime lokale.
Singapori kryeson listën e shpërblimeve
Singapori rezulton vendi me shpërblimin më të lartë financiar për një medalje ari në këto Lojëra, duke ofruar rreth 792 mijë dollarë për medaljen e artë, 395 mijë dollarë për të argjendtën dhe 197 mijë dollarë për të bronztën.
Pavarësisht bujarisë së skemës, Singapori ka një histori shumë të kufizuar në Lojërat Dimërore. Ai mori pjesë për herë të parë në vitin 2018 dhe në Milano–Cortina përfaqësohet nga një sportist i vetëm, skiatori Faiz Basha.
Hong Kongu ofron rreth 768 mijë dollarë për medaljen e artë, 384 mijë dollarë për të argjendtën dhe 192 mijë dollarë për të bronztën, ndonëse ende nuk ka fituar medalje në Lojërat Dimërore.
Në Europë, Polonia spikat jo vetëm për vlerën financiare, por edhe për natyrën simbolike të shpërblimeve. Medalistët e artë përfitojnë rreth 211 mijë dollarë, por edhe një paketë që përfshin:
-
një automjet Toyota Corolla,
-
një apartament të mobiluar,
-
një pikturë artistike,
-
kupon pushimesh,
-
si dhe bizhuteri.
Edhe medalistët e argjendtë dhe të bronztë marrin dhurata të ngjashme, përveç shpërblimeve monetare prej rreth 169 mijë dhe 124 mijë dollarësh.
Vendet pritëse dhe ekonomitë e mëdha sportive
Italia, si vend organizator, ofron:
-
214 mijë dollarë për arin,
-
107 mijë dollarë për argjendin,
-
71 mijë dollarë për bronzin.
Koreja e Jugut parashikon respektivisht rreth:
-
208 mijë dollarë për arin,
-
139 mijë dollarë për argjendin,
-
70 mijë dollarë për bronzin.
Në disa raste, shpërblimet shtohen nga federatat apo sponsorët privatë. Sipas mediave shtetërore koreanojugore, snowboardistja Choi Ga-on mori 300 milionë won bonus nga shoqata sportive, si dhe dhurata shtesë nga kompani private, përfshirë një orë luksi Omega.
Shtetet e Bashkuara: shpërblime më modeste
Komiteti Olimpik dhe Paralimpik i SHBA-ve akordon:
-
37,500 dollarë për medaljen e artë,
-
22,500 dollarë për të argjendtën,
-
15,000 dollarë për të bronztën.
Shuma konsiderohen relativisht modeste krahasuar me vendet aziatike apo disa shtete europiane, duke reflektuar modelin amerikan ku të ardhurat kryesore të sportistëve lidhen më shumë me sponsorizimet dhe tregun privat.
Jo të gjitha fuqitë e sporteve dimërore ofrojnë shpërblime direkte.
Norvegjia, vendi me numrin më të madh të medaljeve në historinë e Lojërave Dimërore, nuk jep bonuse monetare për podiumin. Në vend të kësaj, atletët që vazhdojnë karrierën përfitojnë mbështetje vjetore rreth 160 mijë krona norvegjeze (afërsisht 16,800 dollarë), si dhe akses në trajnim profesional dhe shërbime mjekësore.
Edhe Mbretëria e Bashkuar nuk ofron pagesa për medaljet olimpike. Mbështetja financiare kanalizohet përmes UK Sport, i cili përdor fondet e Lotarisë Kombëtare për financimin e përgatitjes, trajnerëve dhe zhvillimit afatgjatë të atletëve.
Ndërsa Kina nuk publikon një skemë të standardizuar kombëtare shpërblimesh për Lojërat Dimërore; shpërblimet përcaktohen shpesh në nivel provincial ose nga sponsorët.
Përtej simbolikës, një medalje olimpike mbetet kulmi i një investimi shumëvjeçar në stërvitje, disiplinë dhe sakrificë personale. Në një garë ku rezultati shpesh vendoset në sekonda, podiumi mund të përfaqësojë jo vetëm sukses sportiv, por edhe një përfitim financiar që ndryshon jetën e atletit.
