Danimarka, Zvicra dhe Irlanda kryesojnë listën e vendeve më tërheqëse për punësim në Europë, falë ekosistemeve të forta të aftësive, produktivitetit të lartë dhe institucioneve të besueshme.
Europa vijon të pozicionohet si një destinacion kryesor për investime, vetëm në Bashkimin Europian. Stoku i investimeve direkte të huaja arrin pothuajse 10 trilionë euro, duke e bërë atë tregun e vetëm më të madh në botë për nga numri i konsumatorëve.
Megjithatë, për kompanitë ndërkombëtare që kërkojnë të zgjerohen, fragmentimi politik, legjislativ dhe administrativ i kontinentit e bën të vështirë zgjedhjen e vendit ideal për punësim dhe investim.
Një studim i ri nga Conference Board, një institut global kërkimor me seli në SHBA, ofron një udhërrëfyes të qartë, duke renditur vendet më të mira dhe më të dobëta në Europë për kompanitë që kërkojnë të punësojnë.
Sipas raportit, kombinimi i aftësive të avancuara, kulturës së fortë të biznesit dhe kostove relativisht të moderuara të punës e bëjnë Danimarkën destinacionin më tërheqës për kompanitë që synojnë të vendosen ose të zgjerohen në Europë.
Top 10-shja dominohet nga vendet e Europës Veriore, si edhe nga ekonomi të vogla por të pasura, të cilat shquhen për përshtatshmëri dhe kapital njerëzor. Vlerësimi bëhet në disa kategori, secila me maksimumin 100 pikë.
Zvicra renditet e dyta dhe është i vetmi vend që mori 100 pikë të plota në kategorinë e talenteve dhe aftësive. Megjithatë, kostoja e lartë e jetesës mbetet një sfidë serioze për kompanitë që kërkojnë të punësojnë atje.
Gjermania është e vetmja ekonomi e G7-ës që hyn në 10 vendet më të mira. Megjithatë, raporti evidenton probleme të rëndësishme, si rënia demografike e popullsisë aktive, rritja e kostove të punës dhe përhapja e ngadaltë e teknologjive digjitale.
Vendi shënon një rezultat veçanërisht të ulët në konkurrueshmërinë e fuqisë punëtore (25 pikë), duke u renditur i dyti nga fundi mes 20 vendeve më të mira të analizuara, pas Portugalisë.
Mbretëria e Bashkuar renditet në vendin e 12-të, e penalizuar nga pasiguria rregullatore pas Brexit-it dhe investimet e pabarabarta rajonale.
Megjithatë, studiuesit vlerësojnë fleksibilitetin e tregut të punës, krijimin dinamik të vendeve të reja të punës dhe një sektor shërbimesh të fortë, të mbështetur nga një bazë solide talentesh.
“Profili i përgjithshëm është ai i një tregu pune të shkathët, por të kufizuar, i mbështetur në rritjen e shërbimeve dhe në flukset e talenteve ndërkombëtare,” thuhet në raport.
Franca (vendi i 18-të) dhe Italia (vendi i 20-të) performojnë më dobët.
Në rastin e Francës, konkurrueshmëria pengohet nga ngurtësia strukturore, rregullore komplekse dhe fleksibilitet i kufizuar që ngadalësojnë përshtatjen dhe zgjerimin e bizneseve.
Italia, nga ana tjetër, vuan nga sfida të qeverisjes, probleme në cilësinë e menaxhimit dhe inovacion të ngadaltë jashtë klasterëve tradicionalë industrialë.
“Italia nuk vuan nga mungesa e aftësive, ajo vuan nga paaftësia për t’i shndërruar ato në produktivitet në shkallë të gjerë,” shpjegon autori i raportit, Robert Maillard. “Përhapja e dobët digjitale, rënia demografike dhe pengesat e qeverisjes e mbajnë prapa performancën ekonomike.”
Në fund të listës renditen Qiproja, Greqia, Kroacia, Polonia, Sllovakia dhe Bullgaria, të gjitha me më pak se 30 pikë.
Sipas drejtuesve të burimeve njerëzore të anketuar nga Conference Board, faktori më i rëndësishëm në vendimmarrje është disponueshmëria e aftësive të duhura për rolet aktuale dhe të ardhshme (51%).
Më pas vijnë produktiviteti i lartë i mbështetur nga teknologjia (28%) dhe taksat konkurruese mbi punën, që ndihmojnë në uljen e kostove (28%).
Barazia e mundësive në tregun e punës u vlerësua si faktori më pak i rëndësishëm, me 62% të të anketuarve që e renditën atë në fund të listës.
